Lobimet e diasporave të shteteve ballkanike në Konferencën e Parisit - Kosova në dokumentet italiane (1919-1920), shqiptarët dhe fqinjët

Abstract

Ky studim krahason përpjekjet e diasporës shqiptare me ato të vendeve fqinje të Ballkanit në procesin e shtetndërtimit, me fokus në Konferencën e Paqes në Paris (1919-1920). Ai analizon rolin dhe prestigjin e përfaqësuesve shqiptarë përballë me liderët botërorë (Wilson, Lloyd George, Clemenceau, Orlando) dhe krahason aktivitetet diplomatike të diasporës shqiptare me ato të popujve fqinjë, duke shqyrtuar mediat dhe burimet arkivistike. Ky studim shqyrton rolin kompleks të diasporës shqiptare pas Luftës së Parë Botërore, duke analizuar ndikimin e saj politik, ekonomik dhe social në procesin e shtetndërtimit. Ai krahason përpjekjet e diasporës shqiptare në Shqipërinë londineze me ato të shqiptarëve jashtë saj, duke përdorur dokumente arkivistike nga Ministria Italiane e Punëve të Jashtme, letrat origjinale të Presidentit Amerikan Woodrow Wilson dhe burime nga autorë jugosllavë. Studimi reflekton mbi transformimet politike dhe shoqërore të Ballkanit pas marrëveshjeve të Versajës dhe mbi rolin e diasporës në ruajtjen e identitetit kombëtar dhe zhvillimin e vendeve pas luftës.